ตอนที่ 1402 เจ้าและข้าต่างหากคือสวรรค์

อาจเป็นเพราะคิดตกแล้ว อารมณ์จึงเบิกบานขึ้น หรืออาจเป็นเพราะอยากระบายความอัดอั้นในใจออกมา ค่ำคืนนี้โจวหยวนจึงมีอารมณ์สุนทรีย์เป็นอย่างมาก

ผลที่ตามมาก็คือ ในตอนเช้าหนิงเย่วเหนื่อยล้าจนลุกจากเตียงไม่ไหว นางนอนเอนกายอิงแอบอยู่ในอ้อมอกของโจวหยวนอย่างหวานชื่น ทั้งยังไม่ยอมให้เขาลุกจากเตียง

“นอนต่ออีกหน่อยเถอะนะ...”

หนิงเย่วใบหน้าแดงระเรื่อ กอดแขนของเขาไว้พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงออดอ้อน “ท่านลุกขึ้นเอง แต่ข้ายังนอนตื่นสาย พวกนางต้องหัวเราะเยาะข้าแน่ๆ”

โจวหยวนหัวเราะ “ที่ไหนกัน หนิงเย่วยอดรักของข้าออกศึกมาเหน็ดเหนื่อย จะนอนตื่นสายสักหน่อยก็เป็นเรื่องปกตินี่นา”