ตอนที่ 1406 กลิ่นหอมหวานแห่งวิทยาศาสตร์

ร่วนจื่อกำลังจะเลิกเรียนแล้ว! โจวหยวนรีบวิ่งมาด้วยความตื่นเต้น ไปยืนรออยู่ที่หน้าห้องประชุม

ประตูเปิดออก ลั่วร่วนจื่อในชุดบุรุษเรียบง่ายเดินออกมา สีหน้าของนางดูแย่มาก ชำเลืองมองโจวหยวนแวบหนึ่งแล้วเมินเฉย เดินผ่านไปทันทีโดยไม่สนใจ “ร่วนจื่อ!” โจวหยวนกำลังจะไล่ตาม แต่ถูกเนี่ยไจ้หรงดึงไว้

“จอมทัพใจเย็นก่อนขอรับ ตอนนี้อย่าเพิ่งตามไปเลยจะดีกว่า” เนี่ยไจ้หรงเช็ดเหงื่อที่หน้าผากพลางกล่าวว่า “แม่นางลั่วกำลังอยู่ในช่วงอารมณ์โกรธ ท่านตามไปตอนนี้ก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรหรอกขอรับ” โจวหยวนเบิกตากว้าง “นางเป็นอะไรไป?” เนี่ยไจ้หรงยิ้มขมขื่น “คำสั่งสัญญาณธงที่แม่นางลั่วสอนนั้นค่อนข้างซับซ้อน ทั้งยังใช้ตัวเลขอาหรับ และใช้เรื่องสามก๊กเป็นฐานในการดัดแปลงคำสั่ง... เฮ้อ อย่าว่าแต่พวกนักเรียนเลย ข้าฟังเองยังปวดหัว”

“นางน่ะโกรธที่พวกนักเรียนเรียนรู้ช้า ไม่เข้าใจเสียที ก็เลยหงุดหงิดน่ะขอรับ”

โจวหยวนครุ่นคิดแล้วกล่าวว่า “ข้าไปเกลี้ยกล่อมเอง” เขารีบสาวเท้าตามไปแล้วตะโกน “ร่วนจื่อ รอข้าด้วย” เขาคว้ามือของลั่วร่วนจื่อไว้ แต่ถูกนางสะบัดออก ร่วนจื่อกล่าวว่า “อย่ามายุ่งกับข้า ให้ข้าสงบสติอารมณ์หน่อย”