ตอนที่ 1418 บุกสังหาร

คนโง่คิดพันครั้ง ยังได้สักเรื่อง คนฉลาดคิดพันครั้ง ยังพลาดสักเรื่อง ฟิลิปส์คือคนฉลาดอย่างแท้จริง ก่อนเริ่มสงครามเขาได้วิเคราะห์สถานการณ์เศรษฐกิจของต้าจิ้นไว้อย่างชัดเจน ทั้งยังคำนวณทรัพยากร ความรุนแรงของสงคราม และเวลาที่แต่ละฝ่ายจะทนได้ไว้อย่างครบถ้วนในหัว เขาวางแผนที่ไร้ช่องโหว่ ทั้งการผลาญทรัพยากร การยื้อเวลา และการตั้งรับเพื่อรอให้ทัพเรือมินเยว่ถอยหนีหรือต้องแยกกำลังไปคุ้มกันเรือสินค้า เพื่อคว้าชัยชนะในเฟสแรก

จากนั้นเขายังวางแผนเฟสสอง คือการใช้การรบกวนเส้นทางเดินเรือและท่าเรือเพื่อทำลายต้าจิ้นให้พินาศ เขาคาดการณ์ไปถึงเฟสสาม คือการบีบให้ต้าจิ้นลงนามในสัญญาที่ไม่เป็นธรรม เสียดินแดน จ่ายค่าปฏิกรรมสงคราม และสร้างโรงงานอาวุธบนดินแดนต้าจิ้นเพื่อควบคุมต้าจิ้นอย่างเบ็ดเสร็จ เพื่อป้องกันการถูกตลบหลัง เขาได้ร่วมมือกับผู้บัญชาการทัพเรือโจรสลัดวางแผนการป้องกันชายฝั่งไว้อย่างรัดกุม เพื่อไม่ให้ทัพเรือมินเยว่สามารถยกพลขึ้นบกได้ เขานึกถึงทุกอย่างแล้ว แต่เขาไม่มีทางนึกออกว่า ในบรรดาโจรสลัดเหล่านั้นจะมีคนทรยศจากโคเรียแฝงตัวอยู่

ฟิลิปส์ไม่เชื่อใจโจรสลัด เขาไม่ยอมให้โจรสลัดคนไหนขึ้นมาบนเรือของเขาแม้แต่คนเดียว นี่คือความรอบคอบและระมัดระวังถึงขีดสุด เขาคำนวณทุกอย่างไว้แล้ว เขาไม่ได้ทำอะไรผิดเลยสักอย่าง เขามีเพียงจุดเดียวที่ผิดพลาด นั่นคือเขาแก่เกินไป ความร่วงโรยตามกาลเวลาทำให้เขาไม่มีพลังงานเหมือนวัยหนุ่มอีกต่อไป การเผชิญหน้าในตอนกลางวันและการรบหนักในตอนกลางคืน ทำให้เขาไม่ได้กิน ไม่ได้พัก คิดวนเวียนอยู่ตลอดเพราะกลัวจะพลาด หลังจากศึกหนักจบลง เขาทั้งหิวทั้งเหนื่อย จึงทานอาหารมื้อใหญ่จนอิ่มหนำ ชายชราที่เหนื่อยล้าถึงขีดสุดเมื่อได้ทานอาหารจนอิ่ม ความง่วงก็ถาโถมเข้าใส่ เขาทนไม่ไหวอีกต่อไป เห็นทหารซ่อมเรือกันอย่างเป็นระเบียบ และคำนวณว่ากว่าโจวหยวนจะซ่อมเรือและบรรจุกระสุนเสร็จ อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาทั้งคืน เมื่อใจสงบลง เขาจึงทนไม่ไหวอีกต่อไป กลับเข้าไปในห้องโดยสารแล้วหลับใหลไป เขาหลับอย่างมีความสุข ฝันเห็นช่วงเวลาที่ตนเองรุ่งโรจน์ในวัยหนุ่ม

ทว่าโรเจอร์ เคนต์ รองผู้บัญชาการของเขา กลับตกลงในตาข่ายรักที่ถูกถักทอไว้อย่างประณีต โรเจอร์เคยมีผู้หญิงมามากมาย แต่ไม่เคยมีใครสวย ฉลาด และเข้าใจผู้ชายได้ดีเท่าเค่อลั่วตี๋ย่า เขาก็เหนื่อยและล้าเช่นกัน แต่เขามีหญิงงามคอยปรนนิบัติ ทั้งตักอาหารรินเหล้า เขาไม่ได้แค่เหนื่อย แต่เขากำลัง "เมา" ไม่ใช่เมาเหล้า แต่เมาใจ โดยเฉพาะเมื่อได้ยินประโยคที่ว่า "บางทีท่านอาจไปอาบน้ำ แล้วข้าจะนวดไหล่ให้ท่าน" มีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าเขารอคอยวินาทีนี้มานานแค่ไหน เขากระหายที่จะได้ครอบครองเรือนร่างของแม่นางอายวีนามานาน แต่แม้แต่การกอดหรือจูบเขายังไม่เคยได้ เขาเคยท้อแท้ คิดว่าตนเองใจร้อนไป นางอาจเป็นคนรักนวลสงวนตัว เขาอดทนมาตลอด จนกระทั่งวันนี้! สงครามชนะแล้ว! นางเองก็เลิกวางมาดเสียที! โรเจอร์ไม่ลังเลที่จะโยนงานกรรมกรให้โจรสลัด แล้วตามแม่นางอายวีนาเข้าห้องไป

“ดูสิ คนรับใช้ของข้าเตรียมน้ำร้อนไว้ให้แล้ว” เค่อลั่วตี๋ย่ายิ้ม “ท่านโรเจอร์ เชิญท่านแช่น้ำก่อนนะ ข้าจะไปเปลี่ยนชุดสวยๆ และเตรียมไวน์สักขวด”