บทที่ 164 พบศิษย์พี่ใหญ่อีกครา

วันฉงหยาง (วันขึ้น 9 ค่ำ เดือน 9) เป็นวันมงคลที่ควรขึ้นที่สูงเพื่อเฉลิมฉลอง

แต่ข้อเสนอนี้ถูกจ้าวเจียนเจียและสาวๆ อีกสองคนคัดค้านหัวชนฝา ไม่ใช่ว่าพวกนางไม่อยากไป แต่สังขารไม่อำนวยจริงๆ

"ท่านพี่ ตุ่มพองที่เท้าข้ายังไม่หายเลยเจ้าค่ะ"

จ้าวเจียนเจียยิ้มแห้ง "เดินเที่ยวเสินจิงจนทั่วแล้ว วันนี้งดปีนเขาเถอะเจ้าค่ะ เหนื่อยจะแย่"

จื่อเยวียนรีบเสริม "ใช่เจ้าค่ะ ใช่ๆ เรานั่งจิบชาในสวนดีกว่า ศาลารับลมที่ข้าให้ช่างมาสร้างเมื่อวันก่อนยังไม่ได้ใช้เลย"