บทที่ 165 กองพลห้าเมืองเขตเหนือ

ค่ำคืนวันฉงหยาง (เทศกาลเก้าคู่) ดวงจันทร์ลอยเด่นอยู่ไกลโพ้น

แสงจันทร์สาดส่องดั่งจานหยกโปรยปรายละอองเงินลงสู่พื้นพิภพ อาบไล้ผืนแผ่นดินให้สว่างไสว ขับเน้นความเงียบสงบแห่งราตรีฤดูใบไม้ร่วงให้ยิ่งลึกล้ำ

รถม้าค่อยๆ เคลื่อนตัวไปข้างหน้า ล้อรถบดเบียดพื้นถนนส่งเสียงกึกก้องกังวานไปทั่วท้องถนนที่เงียบสงัด

เสี่ยวจวงกระชับดาบในมือ สายตาคมกริบดุจเหยี่ยว กวาดมองรอบด้านอย่างระแวดระวัง

ส่วนโจวหยวนและศิษย์พี่ใหญ่เดินตามหลัง ราวกับคู่รักที่ออกมาเดินเล่นยามค่ำคืน บรรยากาศชวนให้รู้สึกคลุมเครือทว่าสดชื่นอย่างน่าประหลาด