บทที่ 168 การปะทะและอำนาจที่แข็งกร้าว

หกสิบไม้พลองที่ฟาดลงไป ต่อให้เป็นทหารร่างกายกำยำก็อาจตายคาที่ได้ แต่ก่วนต้าหย่งรู้หนักเบา ช่วงแรกเขาหวดเต็มแรงจนเฉาหนิงสลบไป จากนั้นจึงผ่อนแรงลง

ทหารที่ดูเหตุการณ์ต่างกลั้นหายใจ ทั้งกังวลทั้งหวาดกลัว มองดูเฉาหนิงร้องโหยหวนจนสลบเหมือดไปต่อหน้าต่อตา

แต่ทันทีที่การลงโทษสิ้นสุดลง เสียงฝีเท้าม้าก็ดังกึกก้องมาจากปากตรอก พร้อมเสียงตะโกนกึกก้อง ชายฉกรรจ์นับร้อยสวมเกราะคาดดาบกระโดดลงจากหลังม้า ถาโถมเข้ามาดั่งฝูงหมาป่า

"กองทัพของท่านโป๋เฉามาแล้ว!"

"มาช่วยคนแล้ว!"