บทที่ 192 คุ้มกัน

เงาสีดำวูบไหวดั่งสายลมกรรโชก พุ่งผ่านถนนเข้าสู่จวนตระกูลโจวด้วยความเร็วที่เหนือจินตนาการ เร็วเสียจนเสี่ยวอิ่งและสองแม่นมตั้งตัวไม่ติด

หวันเหยียนไต้ฉานวางโจวหยวนและคนเจ็บอีกสองคนลงบนพื้น เงยหน้าขึ้นมองแม่นมทั้งสองที่กำลังพุ่งเข้ามาทำร้าย รูม่านตานางหดเล็กลงเล็กน้อย ก่อนจะสะบัดแขนเสื้ออย่างแรง ลมปราณอันทรงพลังเปรียบดั่งพายุสีดำ พัดแม่นมทั้งสองจนกระเด็นล้มกลิ้ง

"พี่ชาย!"

เสี่ยวอิ่งเห็นโจวหยวนนอนแน่นิ่งจมกองเลือดบนพื้น หน้าซีดเผือด รีบวิ่งถลาเข้ามา

หวันเหยียนไต้ฉานกล่าว "เขาถูกฟันสิบเอ็ดแผล มีสองแผลที่จุดสำคัญ ข้าใช้ลมปราณสะกดอาการบาดเจ็บไว้แล้ว ผนวกกับลมปราณของเขาช่วยพยุงชีพจร แต่ยังอยู่ในภาวะวิกฤต เจ้าเชี่ยวชาญการรักษา รีบช่วยเขาเดี๋ยวนี้"