บทที่ 197 ปณิธานข้ามิใช่แค่เสินจิง

หวังอ๋างสังเกตเห็นว่าอารมณ์ของโจวหยวนไม่สู้ดี แม้แต่อาหารกลางวันยังไม่ยอมแตะ จึงรีบขอตัวกลับไปก่อน

ส่วนโจวหยวนขลุกอยู่ในห้องหนังสือไม่ยอมออกมา แม้จ้าวเจียนเจียจะเรียกให้ไปทานข้าว เขาก็ไม่สนใจ

เขากำลังครุ่นคิดถึงสถานการณ์บ้านเมืองในขณะนี้ด้วยความร้อนรุ่มใจ เวลาไม่เคยคอยใคร ฟ้ากำลังจะถล่ม แต่เขายังเป็นเพียงขุนนางระดับห้าตัวเล็กๆ ที่ไร้อำนาจจะทำอะไรได้

ทางเหนือ พวกมองโกลเพิ่งจะสงบลงไป แมนจูก็บุกยึดเสิ่นโจว ภายในประเทศ จางไป๋หลงก็ยึดครองดินแดนส่วนใหญ่ในภาคกลาง ไม่มีใครปราบปรามได้ แล้วทางใต้ยังมาเกิดเรื่องอีก

แถมยังเป็นมหาอำนาจตะวันตกเสียด้วย