บทที่ 203 กวนไฉ่ซี

จวนอ๋องจิ่งกว้างใหญ่ไพศาล น่าจะเป็นคฤหาสน์ใหญ่ที่สุดที่โจวหยวนเคยเห็นมา เทียบกับคฤหาสน์ของฉวี่หลิงที่หลินอันแล้ว ที่นั่นเป็นเพียงเศษธุลี

ลานหน้าจวนกว้างขวางจุคนได้นับพัน พอเดินลึกเข้าไปในสวนหลังบ้าน ก็พบสนามหญ้าและป่าไม้เขียวขจี สุดสายตาเป็นทะเลสาบขนาดย่อม

เรือท่องเที่ยวลอยลำอยู่บนผิวน้ำ รายล้อมด้วยหอเก๋งจีนที่สร้างลดหลั่นกันอย่างวิจิตรบรรจง นี่มันไม่ใช่แค่บ้านคนแล้ว แต่เหมือนสถานที่ท่องเที่ยวระดับห้าดาวชัดๆ

กวนไฉ่ซีดูไม่ค่อยสบอารมณ์โจวหยวนเท่าไหร่นัก เอาแต่คุยกับไฉ่หนีอย่างเดียว

"การสอบขุนนางฤดูใบไม้ร่วงปีนี้ มีผู้สอบผ่านเป็นบัณฑิตจิ้นซื่อทั้งหมดสองร้อยสิบสามคน ยกเว้นส่วนน้อยที่ติดธุระ ที่เหลือล้วนตบเท้าเข้าร่วมงานชุมนุมบทกวีกันพร้อมหน้า"