บทที่ 226 เปลวเพลิงโหมกระหน่ำ

ก้อนหินเย็นเฉียบ หิมะหนาวเหน็บ กิ่งไม้แห้งดั่งคมมีด บาดลึกกัดกร่อนหัวใจของจ้าวเจียนเจีย

นี่เป็นวันที่สามแล้วที่โจวหยวนและองค์หญิงฉินสุ่ยหายสาบสูญ ภูเขาทางเหนือทั้งลูกถูกปิดล้อม ระดมคนค้นหานับพันแบบปูพรม แต่พบเพียงศพไม่กี่สิบศพ ไร้ซึ่งร่องรอยของโจวหยวนและองค์หญิง

จื่อเยวียนร้อนใจจนแทบคลั่ง กระซิบ "คุณหนู ฟ้าจะมืดแล้ว กลับบ้านเถอะเจ้าค่ะ ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป ร่างกายจะรับไม่ไหวนะเจ้าคะ!"

จ้าวเจียนเจียไม่ตอบ ได้แต่เหม่อมองป่าเขาทางเหนืออย่างเลื่อนลอย นางจะรอสามีออกมา

จวงเสวียนซูพยายามเกลี้ยกล่อม "เจียนเจีย รอแบบนี้ต่อไปก็ไม่มีประโยชน์ คนช่วยหาตั้งเยอะแยะ ถ้ามีข่าวอะไรจะรีบแจ้งทันที"