บทที่ 239 เยี่ยนซาน

บนรถม้า อ๋องจิ่งจ้องมองแผนที่ คิ้วขมวดเป็นปม

หลังจากเงียบไปนาน ในที่สุดเขาก็แค่นเสียงเย็น "ก็แค่ดิ้นรนก่อนตายเท่านั้น"

เขาหันไปมองชายชราข้างกาย เอ่ยเรียบๆ "พวกเขาคงได้ข่าวมาจากไหนสักแห่ง รู้แล้วว่าเสวียนฟู่ก็กบฏ เลยจำใจต้องหนีไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ"

"ทางนั้นมีแต่เทือกเขาเยี่ยนซานทอดยาวสุดลูกหูลูกตา พวกเขาไม่ได้พกเสบียงมา อย่างมากก็หนีได้แค่วันสองวัน คงไม่รอด"

ชายชราเอ่ยเสียงเครียด "ทางตะวันออกของเยี่ยนซาน คือเมืองจี้โจวที่นั่นมีเสบียงพร้อม"