บทที่ 240 รอรับเสด็จ

"ข้ามด่านปาต๋าหลิงมาแล้ว พวกนั้นคงใกล้หมดแรงเต็มที"

เหยาอวี่อี้รูปร่างไม่ได้สูงใหญ่ แต่ในบรรดาแม่ทัพต้าจิ้น เขาคือสายบุ๋นตัวฉกาจ แม้ไม่ถนัดการต่อสู้ระยะประชิด แต่เชี่ยวชาญการวางแผน คำนวณทุกอย่างแม่นยำดุจเทพพยากรณ์

แผนที่อยู่ในใจเขา รายละเอียดทุกตารางนิ้วถูกจดจำขึ้นใจ

เขาจิบชา ขมวดคิ้ว "สองวันไม่ได้กินไม่ได้ดื่ม ทหารรักษาพระองค์ก็ทนไม่ไหวหรอก พวกเชื้อพระวงศ์ขุนนางยิ่งไม่ต้องพูดถึง ป่านนี้คงสติแตกกันหมด อ๋องจิ่งคงไล่ตามทันแล้ว"

นายกองคนสนิทถามเสียงเบา "งั้นเรายังจำเป็นต้องตามไปอีกหรือขอรับ?"