บทที่ 241 เยี่ยนซาน

บนรถม้า อ๋องจิ่งมองแผนที่ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด คิ้วขมวดเป็นปม

หลังจากเงียบไปนาน ในที่สุดเขาก็แค่นเสียงเย็น "ก็แค่ดิ้นรนก่อนตาย"

เขาหันไปบอกชายชราข้างกายเรียบๆ "พวกเขาคงได้ข่าวมาจากไหนสักแห่ง รู้ว่าเสวียนฟู่ก็กบฏ เลยจำใจต้องหนีไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ"

"ทางนั้นคือเทือกเขาเยี่ยนซานทอดยาวสุดลูกหูลูกตา พวกเขาไม่ได้พกเสบียงมา หนีได้แค่วันสองวันก็คงหมดแรง"

ชายชราเอ่ยเสียงขรึม "ทางตะวันออกของเยี่ยนซาน คือเมืองจี้โจวที่นั่นมีเสบียงพร้อม"