บทที่ 373 รางวัลจากศิษย์พี่ใหญ่

เส้นผมดำขลับทิ้งตัวลงมา แนบชิดไปกับเสื้อตัวบางที่เปียกชุ่ม เผยให้เห็นรูปร่างอรชรที่งดงามและเย้ายวนใจยิ่งขึ้น

แววตาของศิษย์พี่ใหญ่พร่ามัว ริมฝีปากเผยอเล็กน้อย หายใจหอบถี่ ไร้ซึ่งความน่าเกรงขามของกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ที่เคยเห็น

นางดูเหมือนพี่สาวที่ครองตัวเป็นหม้ายมานาน เปลี่ยวเหงาและโหยหา ราวกับสตรีวัยสาวสะพรั่งที่รอคอยความรัก ทุกลมหายใจอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความปรารถนา

โจวหยวนกลืนน้ำลายเอื๊อก อดกลั้นมานานกว่าสี่เดือน ผลข้างเคียงของวิชาพลังบริสุทธิ์ไร้ขอบเขตแทบจะทำให้เขาคลุ้มคลั่ง ยิ่งตอนนี้ดื่มเหล้าเข้าไป บวกกับสิ่งยั่วยวนตรงหน้า เขาแทบจะต้านทานไม่ไหวแล้ว

"ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านเมาแล้วจริงๆ เหรอ? งั้นเปลี่ยนวิธีมาสู้กันให้ถึงเช้าดีไหม?"