บทที่ 374 ได้เป็นโหวตั้งแต่วัยเยาว์

"ว้าย!"

เสียงกรีดร้องดังลั่นมาจากในห้อง เสี่ยวจวงพุ่งพรวดเข้าไปในพริบตา กวาดสายตามองไปรอบห้อง เมื่อไม่เห็นสิ่งผิดปกติใดๆ จึงหันไปมองจักรพรรดินีเจาจิ่งที่เพิ่งตื่นบรรทมด้วยความสงสัย

นางเอ่ยถาม "เกิดอะไรขึ้นเพคะฝ่าบาท?"

จักรพรรดินีเจาจิ่งมองเสี่ยวจวงด้วยแววตาตื่นตระหนก เสียงสั่นเครือ "ข้า... เมื่อคืนข้าทำอะไรลงไปบ้าง?"

เสี่ยวจวงกลั้นขำ "ฝ่าบาทลืมไปแล้วหรือเพคะ?"