บทที่ 379 หนี้กรรม

ด้านซ้ายมีพี่สาวม่ายทรงเครื่องผู้เปลือยเปล่าซุกอยู่ในอ้อมกอด ด้านขวามีนางเสือสาวน้องสาวแม่ม่ายขันหมากมุดเข้ามาในผ้าห่ม จะบอกว่าโจวหยวนไม่ปวดหัวก็คงโกหก แต่จะบอกว่าไม่ตื่นเต้นก็โกหกเช่นกัน

เฉินยุ่นเสียนรู้สึกถึงการตื่นตัวของมังกรยักษ์อย่างรวดเร็ว ใบหน้าแดงซ่าน รีบเอ่ยปาก "น้องหญิง รีบลงไปก่อน รอพวกเราแต่งตัวเสร็จแล้วค่อยอธิบายให้ฟัง"

องค์หญิงฉินสุ่ย กอดโจวหยวนแน่น กัดฟันพูด "ไม่ฟัง! พอมีผู้ชายก็ลืมพี่ลืมน้อง ข้ามีอะไรก็เล่าให้ท่านฟังหมด ไม่นึกว่าท่านกับโจวหยวนจะลักลอบได้เสียกันมานานแล้ว แต่กลับปิดปากเงียบไม่บอกข้าสักคำ"

นางลุกขึ้นนั่ง เริ่มปลดเปลื้องเสื้อผ้าตัวเองอย่างรวดเร็ว กล่าวอย่างดุดัน "ท่านหน้าด้านได้ ข้าเฉินเพ่ยเสียนก็หน้าด้านได้เหมือนกัน อย่างมากก็แค่สองพี่น้องปรนนิบัติสามีคนเดียวกัน ยังไงข้าก็ไม่ยอมแพ้หรอก"

เฉินยุ่นเสียนแทบจะร้องไห้ ไฟราคะเดิมทีก็โหมกระพืออยู่แล้ว ยิ่งน้องสาวพูดจาแบบนี้ นางกลัวว่าโจวหยวนจะอดใจไม่ไหวจริงๆ