บทที่ 414 เลือดและไฟในความมืด

เมืองหลวงเสินจิง พระราชวังแห่งต้าจิ้น

หลังจากอดทนรอมาหลายวัน ในที่สุดฝูอ๋องก็หมดความอดทน อานุภาพของระเบิดรุนแรงเพียงนั้น หว่านเหยียนไต้ฉานก็ยืนยันชัดเจนแล้วว่ากวนเมี่ยวซ่าน สิ้นพระชนม์แล้ว ความจริงประจักษ์ชัดเจนขนาดนี้ จวงเสวียนผู่มัวแต่คิดอะไรอยู่?

นางยอมปล่อยให้ศพของกวนเมี่ยวซ่านเน่าเปื่อย เพียงเพื่อจะถ่วงเวลาการขึ้นครองราชย์ของเขาอย่างนั้นหรือ? นี่มันช่างไร้เหตุผลสิ้นดี

หรือว่ากวนเมี่ยวซ่านจะยังไม่ตายจริงๆ? เรื่องนี้แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

ฝูอ๋องทนอยู่กับความสงสัยนี้ไม่ไหวอีกต่อไป จึงอ้างเหตุผลขอเข้าเฝ้าเพื่อดูพระอาการประชวร และเรียกตัวเชื้อพระวงศ์พร้อมขุนนางทั้งราชสำนักมายังตำหนักจื่อเวย