บทที่ 413 หนทางที่ยากลำบากที่สุด

ในฐานะหัวหน้าหน่วยงานใน จวงเสวียนซู่งานยุ่งรัดตัวอยู่เสมอ นางฝึกวรยุทธ์มาตั้งแต่เด็ก รู้หนังสือแค่พออ่านออกเขียนได้ หากจะพูดถึงความรู้แจ้งทางวรรณกรรมอะไรนั่นล้วนเป็นเรื่องเหลวไหลทั้งสิ้น

นางไม่รู้ว่าโจวหยวนกำลังพูดเรื่องอะไร นางเพียงรู้สึกว่าคนตรงหน้ามีท่าทีพิลึกพิลั่น ราวกับว่าเปลี่ยนไปไม่เหมือนเมื่อก่อน

นางเห็นชัดเจนว่ารูปลักษณ์และสีหน้าของโจวหยวนไม่ได้เปลี่ยนไปจากเดิม แต่กลับรู้สึกคล้ายกับว่าคนตรงหน้าได้เปลี่ยนไปแล้ว เปลี่ยนไปจนทำให้นางเกิดความรู้สึกแปลกหน้าขึ้นมา

ความรู้สึกแปลกหน้านี้ทำให้นางรู้สึกหวาดหวั่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก จึงรีบเปลี่ยนเรื่องคุยทันที

"โจวหยวน ต่อจากนี้เจ้าจะทำอย่างไร? จะซ่อนตัวอยู่ที่นี่ชั่วคราว หรือว่าจะเดินทางลงใต้ต่อ?"