บทที่ 412 จันทร์กระจ่างดาวตาตา อีกาบินล่องใต้

ย้อนเวลากลับไปเมื่อปีกว่าที่แล้ว นั่นคือวันที่สองหลังจากกู้คืนเมืองหลินอันได้สำเร็จ และเพิ่งได้รับราชโองการ

วันนั้น สงคั่วไห่หาเรือสำราญมาหลายลำ หญิงสาวทั้งหมดต่างขึ้นเรือ ท่องเที่ยวทะเลสาบซีหูอย่างเบิกบานใจ

ยามที่กำลังหัวเราะร่าเริงอย่างไร้กังวล สงคั่วไห่เอามือไพล่หลัง เอ่ยเสียงเบา "ใต้เท้าโจวเป็นคนดีจริงๆ ช่วยเหลือหญิงสาวเหล่านี้ให้รอดพ้นจากขุมนรก นอกจากจะไม่เรียกเก็บค่าตอบแทนใดๆ แล้ว ยังปฏิเสธการตอบแทนด้วยร่างกายของพวกนางอีก"

โจวหยวนตอบ "แถมข้ายังส่งคนไปส่งพวกนางกลับบ้านด้วย"

สงคั่วไห่หันกลับมา หรี่ตาลง "ในเมื่อจะส่งพวกนางกลับบ้าน งั้นบ้านของพวกนางอยู่ที่ไหน ที่บ้านมีใครบ้าง ฐานะทางบ้านเป็นอย่างไร ท่านคงสืบมาหมดแล้วสินะ?"