บทที่ 443 ยึดอำนาจทหารองครักษ์

คนขี้ขลาดก็มีข้อดีของคนขี้ขลาด ลั่วอวิ๋นเฮ่อไม่กล้าต่อต้านการรุกรานของพวกฟรังก์ และในขณะเดียวกันก็ไม่กล้าขัดขืนการจับกุมของพวกโจวหยวนเช่นกัน เขาเป็นคนที่กลัวตายสุดๆ พอได้กินยาพิษเข้าไป ก็เอาแต่พร่ำอ้อนวอนไม่หยุด

"ฉินสุ่ย ข้าเป็นถึงท่านอาของเจ้านะ ตอนอยู่เมืองหลวงเสินจิง ความสัมพันธ์ของพวกเราก็ดีมากไม่ใช่หรือ!"

องค์หญิงฉินสุ่ยกลอกตา "ความสัมพันธ์ดีงั้นหรือ? ทำไมข้าถึงจำไม่ได้ล่ะ ตอนนั้นท่านอาเพิ่งจะด่าข้าว่าเป็นนังบ้าอยู่เลยไม่ใช่หรือ?"

ลั่วอวิ๋นเฮ่อหน้าแตก รีบหันไปหากวนไฉ่ซี "ไฉ่ซีจ๊ะ จำได้ไหมตอนที่เจ้าเพิ่งเข้าวังมาใหม่ๆ ในงานเลี้ยงของอดีตฮ่องเต้ ข้ายังเคยให้ขนมเจ้าด้วยนะ"

กวนไฉ่ซีเบ้ปาก "ท่านอา เรื่องพวกนั้นข้าจำไม่ได้แล้ว อีกอย่าง เรื่องแบบนี้ข้าก็ตัดสินใจเองไม่ได้ ท่านก็รู้ว่าโจวหยวนน่ะหัวแข็งจะตาย พวกเราก็ต้องฟังเขาเหมือนกัน"