บทที่ 486 นักรบหญิง หมาป่าสาวแห่งทุ่งหญ้า

รสชาติของนางช่างหอมหวานเหลือเกิน

เรียวลิ้นที่พลิ้วไหว กับสัมผัสที่เร่าร้อน ทำเอาโจวหยวนเคลิบเคลิ้มจนแทบละลาย

น่าเสียดายที่เสื้อผ้าของนางหนาเกินไป ต่อให้เขาจะออกแรงคลำสักเท่าไหร่ ก็สัมผัสไม่ได้ถึงความนุ่มหยุ่นที่แท้จริงของทรวดทรงนั้นเลย

ขณะที่กำลังดื่มด่ำกับความสุขอยู่นั้น จู่ๆ โจวหยวนก็ร้อง "โอ๊ย!" ออกมา เพราะโดนต่อยเข้าที่ท้องอย่างจัง จนตัวงอเป็นกุ้ง

จากนั้น ซิงเหยาก็หิ้วคอเสื้อเขาขึ้นมา ราวกับกำลังหิ้วซากหมาป่าที่เพิ่งล่ามาได้ นางเชิดหน้าขึ้น มองไปรอบๆ ลานประลองด้วยความภาคภูมิใจ