บทที่ 490 หงายไพ่เล่น ใครจะไปทนไหว

"อะไรนะ?"

บนรถม้า หลี่อวี้วานร้องอุทานออกมา เบิกตากว้าง "เจ้าให้อภัยนางไปแล้วงั้นหรือ! โจวหยวน! เจ้ามันไม่มีหลักการเอาเสียเลย!"

โจวหยวนแบมืออย่างจนปัญญา "แล้วจะให้ข้าพูดอะไรได้ล่ะ? ในสถานการณ์แบบนั้น ข้าก็ต้องบอกว่าให้อภัยสิ!"

หลี่อวี้วานกัดฟันกรอด "ช่างมีเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวเสียจริง กวนเมี่ยวซ่านคนนี้ มีอะไรบ้างที่นางทำไม่ได้?"

"นางรู้ว่าเจ้าฉลาด รู้ว่าในใจเจ้ามีตาชั่งคอยชั่งน้ำหนักอยู่ นางจึงไม่หาข้อแก้ตัวใดๆ ยอมลดตัวลงมาร้องห่มร้องไห้ขอโทษเจ้า สารภาพว่าตัวเองไม่ใช่ผู้วิเศษ ย่อมมีวันทำผิดพลาดได้ เพื่อให้เจ้าให้อภัย หรือแม้กระทั่งอ้อนวอนขอให้เจ้าให้อภัยนาง"