บทที่ 491 ชุมนุมสหายเก่าในเมืองหลวง ถ้อยคำเพ้อเจ้อของสหาย

ในที่สุดรถม้าก็มาหยุดอยู่ที่หน้าจวนจงอู่โหว เมื่อมองเห็นป้ายชื่อจวนอันคุ้นเคย โจวหยวนก็รู้สึกเหมือนกำลังฝันไป เพิ่งจะจากที่นี่ไปได้แค่ครึ่งปี ทำไมถึงรู้สึกเหมือนผ่านไปแล้วครึ่งชีวิตเลยนะ

บางทีอาจจะเป็นเพราะสภาพจิตใจที่เปลี่ยนไปแล้วก็ได้ เมื่อก่อนคนที่อยู่ในจวนนี้คือจงอู่โหว ขุนนางคนโปรดขององค์ฮ่องเต้หญิง แต่คนที่กลับมาที่นี่ในวันนี้ คือโจวหยวน ผู้ทะลุมิติมาและเอาชีวิตรอดจากหายนะครั้งใหญ่มาได้

"นายท่าน! นายท่านกลับมาแล้ว! นายท่านยังมีชีวิตอยู่!"

มีคนตะโกนขึ้นมาเสียงดังลั่น แทบจะร้องไห้ด้วยความดีใจ

โจวหยวนเดินเข้าไปเตะก้นเขาเบาๆ หนึ่งที "ไอ้เด็กบ้า ทำไมเวลาแจ้งข่าวดี ถึงชอบทำเสียงเหมือนกำลังแจ้งข่าวร้ายเลยฮะ"