บทที่ 516 เว่ยกั๋วกง ควบตำแหน่งผู้บัญชาการกองกำลังรักษาเมืองหลวงอีกครั้ง

มื้ออาหารมื้อนี้ผ่านไปอย่างราบรื่นและมีความสุข โดยเฉพาะอย่างยิ่งการได้รับข่าวดีหลายเรื่อง อย่างแรกคือการแยกสำนักผลิตอาวุธปืนออกเป็นหน่วยงานอิสระ การที่ศิษย์พี่ใหญ่ให้ความสำคัญกับการผลิตอาวุธและพัฒนานวัตกรรมใหม่ๆ จะเป็นแรงผลักดันสำคัญให้เกิดการเปลี่ยนแปลงและยกระดับอาวุธยุทโธปกรณ์ของต้าจิ้น

นอกจากนี้ ศิษย์พี่ใหญ่ยังตระหนักถึงความเสื่อมถอยของกองกำลังรักษาเมืองหลวงตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ค่ายทั้งสามอย่าง ค่ายสามพัน ค่ายห้ากองทัพ และค่ายปืนไฟ ปัจจุบันมีเพียงค่ายห้ากองทัพเท่านั้นที่สามารถพึ่งพาได้ ซึ่งนั่นยังไม่เพียงพอต่อการปกป้องเมืองหลวง

"ตามโครงสร้างเดิมของกองกำลังรักษาเมืองหลวง ควรจะมีค่ายปืนไฟสามหมื่นนาย ค่ายสามพันหกหมื่นนาย และค่ายห้ากองทัพเก้าหมื่นนาย รวมเป็นทหารหนึ่งแสนแปดหมื่นนาย"

"แต่ในความเป็นจริง ค่ายห้ากองทัพมีเพียงหกหมื่นนาย ค่ายสามพันมีเพียงสี่หมื่นนาย และค่ายปืนไฟมีเพียงหนึ่งหมื่นนาย ยิ่งไปกว่านั้น มีเพียงค่ายห้ากองทัพเท่านั้นที่มีประสิทธิภาพในการรบจริงๆ"

พูดถึงตรงนี้ องค์ฮ่องเต้หญิงเจาจิ่งก็ถอนหายใจ "ก่อนหน้านี้ไม่สามารถปรับปรุงโครงสร้างของกองกำลังรักษาเมืองหลวงได้ เพราะพวกขุนนางเก่าแก่ดื้อรั้นเกินไป คอยขัดแข้งขัดขากันตลอด เอะอะอะไรก็เอาแต่อ้างเรื่องเงิน"