บทที่ 559 พายุฝนฤดูร้อน

หลังจากที่ไม่ได้พบกับแม่ยายมานานถึงสองปี เมื่อกลับมาถึงจวนตระกูลจ้าว โจวหยวนก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื้นตันใจ เวลาเพียงสองปี เปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ ไปมากมายเหลือเกิน

ตอนแรกที่จากไป เขาเป็นเพียงนายกองร้อยแห่งหน่วยองครักษ์เสื้อแพรที่เดินทางเข้าเมืองหลวงเพียงลำพัง แต่เมื่อกลับมา เขากลับกลายเป็นถึงกั๋วกงผู้มีอำนาจบารมีล้นฟ้า

แต่เฉินซื่อไม่ได้สนใจเรื่องยศฐาบรรดาศักดิ์เหล่านั้น นางเพียงแค่จับมือโจวหยวนไว้แน่นพลางถอนหายใจ "เจ้าควรจะกลับมาเยี่ยมพวกเราตั้งนานแล้ว จากไปตั้งสองปี ปล่อยให้คนแก่อย่างพวกเราต้องอยู่บ้านกันอย่างเหงาหงอย น่าเบื่อจะตายไป"

"เจียนเจียเป็นอย่างไรบ้าง? คลอดลูกแล้ว ร่างกายมีอาการแทรกซ้อนอะไรหรือเปล่า? ตอนอยู่ไฟต้องดูแลตัวเองให้ดีๆ นะ"

"แล้วก็เจ้านะหยวนเอ๋อร์ วันๆ เอาแต่วิ่งวุ่นไปทั่ว ทำงานรับใช้บ้านเมืองก็ต้องดูแลสุขภาพตัวเองด้วยนะ!"