บทที่ 561 ใช้ตระกูลไป๋เป็นเหยื่อล่อ

ปากของกวนไฉ่ซีนั้นแข็งกร้าว แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับโจวหยวนจริงๆ ภายในใจก็กลับรู้สึกหวาดหวั่นขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว

เมื่อนึกถึงตั้งแต่รู้จักกันมา นางไม่เคยเอาเปรียบเขาได้เลย ซ้ำยังต้องเป็นฝ่ายเสียเปรียบอยู่ร่ำไป กวนไฉ่ซีก็รู้สึกหดหู่ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

นางเองก็ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด ขนาดพี่สาวที่เป็นถึงฮ่องเต้นางยังไม่กลัว แต่กลับมาหวาดกลัวเขาเสียได้

"วิ่งหน้าดำคร่ำเครียดเข้ามา แต่กลับไม่กล้าพูดอะไร"

โจวหยวนพินิจพิจารณานางด้วยรอยยิ้มที่แฝงความนัย เอ่ยช้าๆ ว่า "ไฉ่ซี เจ้าดูเหมือนจะกลัวข้าอยู่นิดๆ นะ"