บทที่ 565 พ่อค้าหลวง

เวลาล่วงเลยมาจนถึงยามจื่อของวันรุ่งขึ้น กวนลู่พาสองพี่น้องไป๋ปิงและไป๋เสวี่ยมาที่คุก

ตอนนี้คนตระกูลไป๋ถูกแยกขังกันหมดแล้ว สามพี่น้องไป๋จิ้งถังถูกขังรวมกันในห้องหนึ่ง กวนลู่จึงพาสองพี่น้องไปพบกับคนอื่นๆ ในครอบครัวก่อน

เมื่อคนที่กำลังจะตายได้มาพบหน้ากัน ย่อมต้องร้องไห้กันอย่างหนักเป็นธรรมดา

กวนลู่ใจเย็นมาก เขาไม่ได้เร่งรัดอะไร รอจนกระทั่งถึงเวลาอันสมควร จึงพาทั้งสองไปพบกับสามพี่น้องไป๋จิ้งถัง

ชายชราทั้งสามในตอนนี้ไม่เหลือเค้าโครงความสง่างามเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว ผมเผ้ายุ่งเหยิง เสื้อผ้าสกปรกมอมแมม ดูไม่ต่างอะไรจากขอทานข้างถนน แววตาเลื่อนลอยไร้จุดหมาย