บทที่ 590 ความเหนื่อยล้าสะสมสิบเอ็ดปี

เสี่ยวจวงไม่ได้พาองครักษ์มาด้วย นางเพียงแค่ก้าวฉับๆ เข้ามาในเรือนรับรองของขุนนางผู้แทนพระองค์เพียงลำพัง

ขณะนั้นเป็นเวลาเที่ยงวัน เรือนรับรองมีการคุ้มกันอย่างแน่นหนา แต่ป้ายทองคำในมือของเสี่ยวจวงก็เพียงพอที่จะยืนยันฐานะและอำนาจของนางได้ จึงไม่มีใครกล้าขวางทาง

นางเดินไปที่ห้องโถงใหญ่ และได้พบกับยอดฝีมือในยุทธภพมากมาย รวมถึงธรรมราชาสุริยันแห่งพรรคบัวขาวด้วย

บนใบหน้าของนางมีรอยยิ้มเรียบๆ แต่ก็แฝงไปด้วยความเย่อหยิ่งที่ยากจะสังเกตเห็น "ฉู่เฟยฟาน ตั้งแต่จากกันที่เมืองหลวงเสินจิง เราไม่ได้เจอกันหลายปีเลยนะ ไม่รู้ว่าวิทยายุทธ์ของเจ้าก้าวหน้าไปถึงไหนแล้ว"

ใบหน้าของฉู่เฟยฟานซีดลงไปสามส่วน หากถามว่าในใต้หล้านี้ ฉู่เฟยฟานกลัวใครมากที่สุด คำตอบก็คือคนที่อยู่ตรงหน้านี้อย่างไม่ต้องสงสัย