บทที่ 591 รินสุราคารวะเกลียวคลื่น

ดึกสงัดแล้ว แสงจันทร์สาดส่องผ่านหน้าต่างกระดาษ ทาบทอเป็นรอยด่างสีขาวจางๆ ภายในห้อง

หลี่อวี้วานเอนกายพิงเตียง ค่อยๆ จิบน้ำแกงโสมอย่างเชื่องช้า

นางกล่าวเสียงแผ่ว "เป็นไปได้มากว่าจะเป็นเรื่องจริง กวนเมี่ยวซ่านมีพลังภายในลึกล้ำก็จริง แต่ความเหนื่อยล้าสะสมถึงสิบเอ็ดปี ความวิตกกังวลและความเหน็ดเหนื่อยเป็นเวลายาวนาน ได้บ่อนทำลายทั้งร่างกายและจิตใจอย่างหนักหน่วง หากบอกว่าร่างกายมีปัญหาก็คงไม่ใช่เรื่องโกหก"

"คนผู้นี้ราวกับคนบ้า เพื่อราชกิจแล้ว นางถึงกับอดหลับอดนอนติดต่อกันได้หลายวัน"

"คำพูดของจวงเสวียนผู่ น่าจะเป็นความจริง"