บทที่ 592 สองปีครึ่ง

เรื่องราวในเจียงหนานดำเนินมาถึงตอนจบ เหลือเพียงข่าวลือที่แพร่สะพัดไปทั่วทุกหัวระแหง และบรรยากาศอันตึงเครียดในแวดวงขุนนาง แผนการร้ายและหยาดเลือดที่หลั่งริน สุดท้ายก็แลกมาด้วยผลลัพธ์ที่โจวหยวนค่อนข้างพอใจ

ในวันที่สิบสองเดือนหก พระราชโองการของศิษย์พี่ใหญ่ก็มาถึง โดยแต่งตั้งให้จ้าวเฉิง ผู้ตรวจการการค้าเกลือแห่งหยางโจว ควบตำแหน่งผู้ว่าการเมืองหยางโจว เพื่อจัดระเบียบขุนนางในเมืองหยางโจวใหม่

ผู้ว่าการมณฑลจี้โจวเดินทางลงใต้มาเป็นผู้บัญชาการใหญ่แห่งเจียงซู พร้อมกับนำขุนนางหนุ่มสาวกลุ่มหนึ่งมาด้วย เพื่อจัดระเบียบการค้าเกลือและดำเนินการปฏิรูปกฎหมายเกลือ

กฎเกณฑ์และระเบียบต่างๆ ถูกร่างขึ้นอย่างชัดเจนและเป็นระบบ กฎหมายเกลือและกฎหมายภาษีฉบับใหม่ รวมถึงแผนการฟื้นฟูบ้านเมือง เห็นได้ชัดว่าไม่ได้คิดขึ้นมาได้ภายในวันเดียว แต่เกิดจากการสรุปบทเรียนและครุ่นคิดมาเป็นเวลานาน ศิษย์พี่ใหญ่คงต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจไปไม่น้อยเลยทีเดียว

"ขอเพียงแค่ราษฎรทั่วหล้า นับแต่นี้ไปไม่ต้องเดือดร้อนเรื่องเกลือกินอีก"