บทที่ 601 ชายผู้ว่างงาน

หลังจากต้องวุ่นวายอยู่เป็นเวลานาน การที่จู่ๆ ต้องเปลี่ยนแผนกลับมาเมืองหลวงเสินจิง ก็ทำให้โจวหยวนรู้สึกทำตัวไม่ถูกอยู่บ้าง

เหมือนกับคนที่ทำงานหนักมาหลายเดือน แล้วตั้งปณิธานไว้ว่าพอถึงวันหยุดจะเที่ยวให้สุดเหวี่ยง แต่พอถึงวันหยุดเข้าจริงๆ กลับไม่อยากทำอะไรเลย อยากจะแค่นอนเป็นผักอยู่บนเตียงเท่านั้น

ตอนนี้สภาพจิตใจของโจวหยวนก็เป็นแบบนั้นแหละ ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น อยากจะแค่ใช้ชีวิตหรูหราสุขสบายสไตล์ชนชั้นสูงเท่านั้นเอง

ตื่นเช้ามา กอดร่างเล็กบางไว้ในอ้อมแขน พลางปั้นตุ๊กตาหิมะเล่นเบาๆ

จื่อหยวนสัมผัสได้ว่าเสี่ยวโจวหยวนกำลังผงาดง้ำ ก็ตกใจจนรีบเด้งตัวลุกจากเตียง "ไม่ได้นะเจ้าคะ ไม่ได้เด็ดขาด นายท่านโปรดเมตตาด้วยเถิด จะมาทรมานกันแบบนี้ไม่ได้นะเจ้าคะ"