บทที่ 610 ของขวัญวันไหว้พระจันทร์ที่แท้จริง

หลังจากเวินเถี่ยหลีเดินทางไปประจำการที่ชายแดนทั้งสาม เขาก็เริ่มต้นด้วยการตั้งรับรักษาเมืองอย่างเหนียวแน่น เอาชนะศึกป้องกันเมืองได้อย่างงดงามไปหลายครั้ง จากนั้นก็พลิกกลับมาเป็นฝ่ายนำทัพออกโจมตี บดขยี้ทัพมองโกลจนต้องหนีหัวซุกหัวซุน

โจวหยวนเคยคิดว่าตาเฒ่าคนนี้คงจะหมดน้ำยาเหมือนเหลียนพัวที่แก่ชรา (แม่ทัพแคว้นจ้าวในยุคจ้านกั๋ว) เสียแล้ว คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะกล้าหาญชาญชัย นำทัพบุกทะลวงเข้าไปในแดนศัตรูเพียงลำพัง แต่กลับปกป้องเสบียงกรังเอาไว้ไม่ได้ จนต้องลงเอยด้วยการสูญเสียกองทัพทั้งหมด

บ้าเอ๊ย พวกมองโกลมันเอากองทัพแปดหมื่นนายมาจากไหนวะ!

ชายแดนทั้งสามสูญเสียทหารฝีมือดีไปถึงเจ็ดหมื่นนาย แล้วจะเอาอะไรไปต้านทานกองทัพแปดหมื่นนายนั่นได้อีกล่ะ?

พื้นที่แถบเหอเท่ากำลังตกอยู่ในอันตราย ชายแดนทั้งสามกำลังตกอยู่ในอันตราย ด่านซวนฝู่จะต้องเผชิญกับการโจมตีอย่างหนักหน่วง หากรับมือพลาดแม้แต่นิดเดียว พวกมองโกลก็จะกลายเป็นภัยคุกคามที่น่ากลัวยิ่งกว่าพวกแมนจูตะวันออกเสียอีก