บทที่ 619 วีรบุรุษ

สายลมทะเลพัดโชยระลอกคลื่นยักษ์ถาโถมกระหน่ำใส่เรือเหล็กลำใหญ่ หลี่อวี้วานยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือ ทอดสายตามองผืนน้ำทะเลอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ทว่าจิตใจกลับโบยบินไปไกลถึงดินแดนทางตอนเหนือ

เสื้อคลุมขนสัตว์ตัวหนาถูกนำมาคลุมทับลงบนบ่าของนาง เค่อลั่วตี้ย่า·ไอเวยน่า ช่วยผูกเชือกที่คอเสื้อให้อย่างเบามือ ก่อนจะกระซิบเตือน "ทะเลในฤดูใบไม้ร่วงนี่สวยงามก็จริง แต่ก็แฝงไปด้วยอันตราย มักจะทำให้เจ็บไข้ได้ป่วยโดยไม่รู้ตัว คุณผู้หญิง คุณแต่งตัวบางเกินไปแล้วนะ"

หลี่อวี้วานยากที่จะอธิบายเรื่องวิชาตัวเบาหรือพลังภายในให้นางฟังได้ จึงเพียงแต่ส่งยิ้มบางๆ แล้วถามกลับ "เค่อลั่วตี้ย่า ทิวทัศน์ของทะเลหนานหยางเป็นอย่างไรบ้างหรือ?"

เค่อลั่วตี้ย่าตอบ "ก็ไม่ได้ต่างอะไรจากต้าจิ้นมากนักหรอก เพียงแค่ร้อนกว่า แล้วก็ทำให้หงุดหงิดใจมากกว่า"

หลี่อวี้วานวิเคราะห์ "หงุดหงิดใจหรือ? ดูเหมือนเจ้าจะไม่ค่อยพอใจกับสภาพแวดล้อมที่เป็นอยู่ในตอนนี้เท่าไหร่นะ เจ้ายังคงแสวงหาอำนาจที่ยิ่งใหญ่กว่านี้อยู่สินะ"