บทที่ 634 ฝูงหมาป่ากับความกตัญญู

"การที่ชาปู้ตานสามารถก้าวขึ้นมาเป็นต้าข่านของทั้งมองโกลทางใต้และมองโกลทางเหนือได้ ย่อมต้องมีสติปัญญาที่เหนือชั้นอย่างแน่นอน ในสถานการณ์ที่ซับซ้อนเช่นการถูกตัดเส้นทางลำเลียงเสบียง เขาไม่มีทางแบ่งกำลังออกเป็นหลายสาย เพื่อเปิดโอกาสให้ศัตรูโจมตีเด็ดขาด"

"เขาจะต้องรวมกำลังเป็นกลุ่มก้อน ถอยร่นขึ้นไปทางเหนือ ยิ่งไปกว่านั้น ความเร็วในการเดินทัพก็จะเร็วมาก และเขาจะพยายามหลีกเลี่ยงการปะทะทุกรูปแบบ"

หลิ่วฟางชี้ไปที่แผนที่ แววตาสงบนิ่ง เอ่ยเสียงเรียบ "ตอนนี้เขาเลยเมืองซาจิ่งไปแล้ว กำลังมุ่งหน้าไปยังเมืองอี้ตู้ เราต้องสกัดกั้นเขาไว้ให้ได้"

"หวังสง สืออี้ ตอนนี้พวกท่านมีทหารม้าในมือคนละเท่าไหร่?"

ขุนพลทั้งสองสบตากัน ก่อนจะยิ้มเจื่อนๆ ออกมา