บทที่ 636 ดินแดนแห่งการตัดสินชี้ชะตา

"ฆ่าไอ้พวกหมาฮั่นพวกนี้ซะ! พวกมันคือหนูที่ไร้ยางอายและต่ำทรามที่สุด!"

ต๋าปาลาจิ้นคำรามลั่น นำกองทหารม้าเบาสามพันนายควบม้าไล่กวดไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง แกว่งกระบองหนามในมือไปมา พลางตวาดกร้าว "แน่จริงก็อย่าหนีสิวะ หยุดม้าแล้วมาสู้กันให้รู้ดำรู้แดงไปเลย!"

เบื้องหน้า กองทหารม้าชั่วคราวของค่ายห้ากองทัพกำลังควบม้าหนีสุดชีวิต สืออี้เป็นผู้นำทหารฝีมือดีที่สุดคอยระวังหลัง พร้อมกับส่งเสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังก้อง

"ไอ้หมูตอนเหม็นสาบ ถอยไปไกลๆ เลยโว้ย! ข้าได้กลิ่นสาบสางจากตัวเจ้าตั้งแต่ระยะร้อยจั้ง (หน่วยวัดความยาวของจีน) แล้วเนี่ย!"

สืออี้เติบโตมาจากการเป็นผู้ลี้ภัย เรื่องด่าทอด้วยถ้อยคำหยาบคายนี่ถนัดนัก ด่าไฟแลบเป็นชุดๆ ทำเอาต๋าปาลาจิ้นโกรธจนควันออกหู ควบม้าไล่ตามไม่ลดละ