บทที่ 646 พวกคนเถื่อนไม่กล้าลงใต้มาเลี้ยงม้า

ทหารม้าแปดหมื่นนาย ถูกรีดเค้นมาจากมองโกลทั้งทางใต้และทางเหนือจนหมดสิ้น ถึงแม้บนทุ่งหญ้าจะยังมีผู้คนหลงเหลืออยู่อีกไม่น้อย แต่ต่อให้รวบรวมกองกำลังต่อต้านขึ้นมาได้สักสองสามพันคน ประสิทธิภาพในการรบก็แทบจะเรียกได้ว่าไร้ความหมาย

โจวหยวนนำกองทัพอันเกรียงไกร ซึ่งประกอบไปด้วยค่ายห้ากองทัพ กองทัพภาคตะวันตกเฉียงเหนือ และกองทัพด่านซวนฝู่ รวมกำลังพลทั้งสิ้นสิบเก้าหมื่นนาย หักลบผู้บาดเจ็บและล้มตายจากการศึกอันยืดเยื้อราวสองสามหมื่นนายแล้ว ก็ยังคงเหลือกำลังพลอีกกว่าสิบหกหมื่นนาย ถือเป็นกองทัพที่ไร้เทียมทาน ไร้ผู้ต่อต้านบนทุ่งหญ้าแห่งนี้

พวกเขามุ่งหน้าขึ้นเหนือ ฝ่าฟันการเดินทางยาวนานกว่าสิบวัน ในที่สุดก็มาถึงแม่น้ำลวี่ชวี่ กองทัพปักหลักพักผ่อน ณ ที่แห่งนั้น โจวหยวนนำทหารค่ายห้ากองทัพมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกสู่เมืองปาเอ๋อร์สือเหอถ่าน กวาดล้างชนเผ่าและเมืองต่างๆ ในบริเวณนั้นจนราบคาบ

โดยยึดหลักการที่วางไว้ก่อนหน้านี้คือ "ผู้ที่หลบหนี จะไม่ไล่ตาม ผู้ที่ต่อสู้ป้องกัน จะถูกสังหารเรียบ" พวกเขากำจัดกลุ่มต่อต้านหัวแข็งบนทุ่งหญ้าไปทีละกลุ่ม เผาทำลายเมืองและหมู่บ้านทั้งเล็กใหญ่จนราบเป็นหน้ากลอง ก่อนจะถอนกำลังกลับไปทางทิศตะวันตก

การเดินทางไปกลับทั้งทิศตะวันออกและทิศตะวันตกนี้ กินเวลาไปอีกสิบวัน โชคดีที่ในช่วงเวลานี้ สวีต้าเซิ่งและเซวียฉางเยว่ได้จัดการทำลายเมืองซาลี่เชี่ยเอ่อร์และเมืองคังฮาหลี่ไหที่อยู่ใกล้เคียงจนราบคาบไปแล้ว