บทที่ 689 วันชื่นคืนสุข

ม้านั่งไม้นั้นเตี้ยเตี้ย แต่พื้นผิวกลับถูกขัดถูจนมันปลาบ ร่องรอยความมันวาวที่สะสมมาตามกาลเวลา ทำให้มันดูเก่าแก่และเปี่ยมไปด้วยเรื่องราว

ทั้งสี่คนนั่งเบียดกันอยู่บนม้านั่งไม้ยาวตัวนั้น จ้องมองชายชราที่อยู่ตรงหน้า

ชายชราไม่ได้รีบร้อนพูดอะไร เขานั่งลงตรงหน้าพวกเขา จุดกล้องยาสูบแล้วสูบอัดเข้าปอดลึกๆ

หญิงชราคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมกับชามใส่น้ำเย็นสี่ชาม ส่งให้พวกเขาทีละคนพร้อมรอยยิ้ม "นี่คือน้ำจากตาน้ำเยว่เฉวียน (น้ำพุพระจันทร์) ของพวกเรา หวานชื่นใจมากเลยล่ะจ้ะ"

ที่นี่ ใบชาถือเป็นของหายากอย่างเห็นได้ชัด