บทที่ 690 ความดื้อรั้น

โจวหยวนตั้งใจจะแฝงตัวอยู่ในหมู่บ้านชาวแม้วเป็นเวลานาน เพื่อโน้มน้าวใจชาวบ้านและทำลายรากฐานของกองทัพแม้วจากภายใน

เขาไม่กล้ารับประกันว่าวิธีนี้จะได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่อย่างน้อยทิศทางของมันก็ถูกต้องแน่นอน

แต่ถึงแม้จะกำชับนักหนาว่าต้องอดทนอดกลั้น เขาก็นึกไม่ถึงเลยว่าไฉ่หนีจะทนไม่ได้ขนาดนี้ สมกับฉายานางมารร้ายจากพรรคมารจริงๆ

ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของหลีซง สยงคั่วไห่และหวังอ๋างจัดการหักคอทหารแม้วกว่าสิบคนอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ ก่อนจะเดินหอบแฮกๆ กลับมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

พวกเขาไม่ได้อยากฆ่าคนเลย แต่เมื่อสถานการณ์บานปลายมาถึงขั้นนี้แล้ว ก็ไม่มีทางให้ถอยกลับไปได้อีก