บทที่ 708 ยังมียอดฝีมืออยู่อีก

โจวหยวนแบกศิษย์พี่รองวิ่งหลบเข้าไปในป่าทึบอย่างรวดเร็ว อาศัยแสงจันทร์สลัวๆ จัดการถอดเสื้อคลุมตัวนอกของนางมาปูรองบนพื้น แล้วค่อยๆ วางร่างนางลงอย่างทะนุถนอม

ในยามนี้ เยี่ยชิงอิงไร้ซึ่งสติสัมปชัญญะใดๆ นางคว้าตัวโจวหยวนไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ร่างกายที่ชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อกอดรัดเขาไว้แน่น ริมฝีปากเผยอออก ลิ้นเรียวเล็กตวัดเลียไปตามซอกคอของเขา

โจวหยวนไม่รอช้า ประคองใบหน้านางแล้วประกบริมฝีปากจูบตอบทันที สองมือเริ่มร่ายมนต์ปลดเปลื้องพันธนาการ ก่อนจะกดร่างศิษย์พี่รองลงบนพื้น

แสงจันทร์สาดส่องลอดผ่านกิ่งไม้ กระทบเรือนร่างขาวเนียนที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ ทำให้ผิวพรรณของนางดูราวกับชโลมด้วยน้ำมัน เปล่งประกายเย้ายวนใจอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

โจวหยวนชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ก็ไม่กล้าเสียเวลาชื่นชมความงามนานนัก เพราะเกรงว่าจะไม่ทันการ