บทที่ 717 เบาะแส

เมื่อได้ยินคำขอไปเยี่ยมบ้านจากโจวหยวนและคณะ ชายชราก็มีสีหน้ามึนงง แกว่าแกอุตส่าห์ตื่นมาหาปลาตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง นี่เพิ่งจะลงเรือมาได้ไม่ทันไร จะให้กลับบ้านซะแล้วหรือ?

การเสียเวลาทำมาหากินย่อมทำให้แกไม่ค่อยเต็มใจนัก แกจึงลังเลก่อนจะเสนอว่า "เอาเป็นว่าสายๆ หน่อยดีไหมจ๊ะ? รอตกบ่ายเดี๋ยวข้าพาไปกินข้าวที่บ้าน"

แต่โจวหยวนรอไม่ไหวขนาดนั้น เขาบอกไปตามตรง "ท่านปู่ พวกเราเป็นคนรู้จักเก่าของป้าป๋ายนิ่วน่ะจ้ะ พวกเราร้อนใจอยากรู้เบาะแสของนางมาก รบกวนท่านปู่พาพวกเรากลับไปก่อนได้ไหมจ๊ะ"

"นี่สินน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ หวังว่าท่านปู่จะไม่รังเกียจนะจ๊ะ"

เขาล้วงเอาเศษเงินก้อนเล็กๆ ออกมาจากอกเสื้อ สำหรับคนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้านชาวแม้ว เงินก้อนนี้ถือว่าไม่น้อยเลยทีเดียว