บทที่ 765 การเดิมพันครั้งสุดท้าย

น้ำเย็นเฉียบไหลจากพวงแก้มซึมซาบลงสู่คอเสื้อ

ใบชาที่เปียกชุ่มจนพองฟูเกาะติดอยู่บนพระพักตร์อย่างสะเปะสะปะ

จักรพรรดินีเจาจิ่งประทับยืนนิ่งงัน ทรงเหม่อลอย สติสัมปชัญญะดำดิ่งสู่ความมืดมิด

ใช่แล้ว เมื่อก่อนข้าเคยฉลาดหลักแหลมนี่นา ทำไมถึงกลายมาเป็นแบบนี้ไปได้?

ข้าเริ่มโง่เขลาตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ?