บทที่ 766 คนตายจะจงรักภักดีได้อย่างไร

บัลลังก์มังกรช่างเป็นสิ่งที่น่าอัศจรรย์นัก ต่อให้เป็นคนที่ฉลาดหลักแหลมและมีวิสัยทัศน์กว้างไกลอย่างศิษย์พี่ใหญ่ พอได้มาประทับอยู่บนตำแหน่งนี้นานเข้า ก็ยังหลงระเริงและดำดิ่งลงสู่ห้วงแห่งความลุ่มหลงได้

โชคดีที่พระองค์ทรงมีทักษะในการปรับเปลี่ยนอารมณ์และดึงสติกลับมาได้ดีเยี่ยม จึงสามารถเรียกคืนตัวตนและความเยือกเย็นกลับมาได้อย่างรวดเร็ว พระองค์เสด็จออกจากพระราชวังจื่อเวยไปจัดการงานต่างๆ ต่อทันที

โจวหยวนเอนกายลงบนแท่นบรรทมอย่างเกียจคร้าน ครุ่นคิดว่าศิษย์พี่ใหญ่จะเดินหมากตาต่อไปอย่างไร ทำเอาเขานอนไม่หลับไปชั่วขณะ

และในตอนนั้นเอง ร่างอันใหญ่โตเทอะทะก็ปรากฏตัวขึ้นภายในห้องอย่างเงียบเชียบ ซึ่งก็คือเสี่ยวจวงผู้มีรูปร่างสูงใหญ่ล่ำสันนั่นเอง

เมื่อนึกถึงคำขู่ทิ้งท้ายของศิษย์พี่ใหญ่ สีหน้าของโจวหยวนก็เปลี่ยนไปทันที ร้องเสียงหลง "เสี่ยวจวง... อย่าทำอะไรบ้าๆ นะ! ผู้บำเพ็ญเพียรจะมาทำเรื่องพรรค์นี้ไม่ได้นะเว้ย!"