บทที่ 846 ซึมซาบอย่างเงียบงัน

เมื่อแผนการถูกวาดหวังจนเสร็จสิ้น นั่นก็หมายความว่าการตัดสินใจได้ถูกกำหนดลงแล้ว หลี่อวี้หว่านรู้ดีว่ายากที่จะเข้าไปก้าวก่ายเส้นทางของโจวหยวนได้

แม้ทั้งสองจะร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา แต่ในเรื่องใหญ่ๆ นางก็รู้ตัวดีว่าไม่มีสิทธิ์ออกเสียงมากนัก

เพราะจากหลักฐานเชิงประจักษ์ ทุกการตัดสินใจของโจวหยวน ผลลัพธ์สุดท้ายล้วนออกมาค่อนข้างดีทั้งสิ้น

"ข้าห้ามเจ้าไม่ได้หรอก ข้าจะให้หนิงเยว่กับคนอื่นๆ มาช่วยพูดก็แล้วกัน"

หลี่อวี้หว่านราวกับกำลังโกรธเคือง นางก้าวฉับๆ ออกจากโถงใหญ่ มุ่งหน้าไปยังเรือนหลัง