บทที่ 847 การวางแผน

โจวหยวนยืนมองลูกศิษย์ทั้งสี่คนก้าวขึ้นรถม้า เฉกเช่นเดียวกับตอนที่พวกเขาเดินทางมา ต่างกันเพียงแค่ตอนมามีกันเจ็ดคน แต่ตอนกลับเหลือเพียงสี่คนเท่านั้น

คังโหย่วจื้อตายด้วยน้ำมือของพวกโจรสลัดฝรั่ง ส่วนหยวนจือหมิงและอี้ซานสือก็สละชีพในระหว่างการบุกโจมตี ทว่าชายหนุ่มทั้งสี่คนที่เหลือกลับไม่ได้คิดจะหยุดก้าวเดิน พวกเขาได้ค้นพบเส้นทางของตนเอง ท่ามกลางความรู้สึกที่ได้รับจากสงคราม และการครุ่นคิดอย่างไม่หยุดหย่อน

โจวหยวนไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธ และไม่มีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธด้วยซ้ำ นั่นคืออุดมการณ์ของพวกเขา เพื่อประเทศชาติและเผ่าพันธุ์ โจวหยวนทำได้เพียงตักเตือนให้พวกเขาคิดให้รอบคอบ และอวยพรให้พวกเขาโชคดี

ต้าจิ้นล้าหลังก็จริง แต่ก็ล้าหลังเพียงไม่มาก ยังสามารถไล่ตามทันได้อย่างแน่นอน การที่พวกเขาออกไปศึกษาเรียนรู้วิทยาศาสตร์อย่างเป็นระบบ โดยเฉพาะดาราศาสตร์และฟิสิกส์ จะเป็นประโยชน์ต่อต้าจิ้นอย่างมหาศาล และไม่เพียงเท่านั้น สิ่งสำคัญที่สุดคือการสรุปผลทางวิทยาศาสตร์อย่างเป็นระบบ และการอุปนัยกฎเกณฑ์ตามความเป็นจริง ซึ่งนี่คือสิ่งที่ต้าจิ้นกำลังขาดแคลน

ชนชาติของเราให้ความสำคัญกับประโยชน์ใช้สอยมากเกินไป จนบางครั้งก็มักจะละเลยการสรุปกฎเกณฑ์ต่างๆ จึงทำให้ค่อยๆ ล้าหลังลงไป เด็กอัจฉริยะอย่างไป๋อวี่และขงลี่เหยียน พวกเขามีภารกิจของตนเอง สิ่งที่พวกเขาต้องทำ คือสิ่งที่โจวหยวนไม่อาจทำได้