บทที่ 881 พบกันในป่าลึก

ยามค่ำคืนหลังจากฟ้าเปิด ท้องฟ้าแจ่มใสกระจ่างตา ดวงจันทร์ทอแสงสีเงินยวงสาดส่องไปทั่วผืนป่า

นับเป็นครั้งแรกที่ไม่มีการเร่งเดินทางในยามค่ำคืน เหล่าทหารที่เหนื่อยล้ามานาน หลังจากได้กินอิ่มหนำสำราญแล้ว ต่างก็เข้าสู่ห้วงนิทราอย่างสงบ

เพราะโจวหยวนประกาศว่าคืนนี้ไม่จำเป็นต้องเฝ้ายาม ให้ทุกคนนอนหลับให้เต็มที่

แม้แต่ช่ายหูเซิงที่ปกติจะระแวดระวังและตื่นตระหนกอยู่เสมอ ก็ยังอดไม่ได้ที่จะล้มตัวลงนอนบนโขดหินเขียวและกรนสนั่น

ฉู่เฟยฝานนั่งมองดวงจันทร์ด้วยความเบื่อหน่าย ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างช้าๆ "พวกเราขึ้นเกาะมานานเท่าไหร่แล้ว? อย่างน้อยก็น่าจะเดือนหนึ่งแล้วมั้ง? งานการไม่เห็นจะทำสำเร็จสักอย่าง เอาแต่ถูกไล่กวดเหมือนสุนัขไม่มีเจ้าของ ช่างน่าเบื่อสิ้นดี"