บทที่ 897 วันที่สิบสี่เดือนเก้า ฤกษ์มังกรปะทะทิศใต้

วันที่สิบสี่เดือนเก้า มืดครึ้ม ลมกระโชกแรง ฤกษ์มังกรปะทะทิศใต้ เป็นกาลกิณี ไม่ควรประกอบการมงคลใดๆ

ท้องฟ้าเพิ่งจะสาง แสงสีเงินยวงเริ่มทอประกายที่ขอบฟ้าทิศตะวันออก ทว่าลมแรงกลับพัดกระหน่ำไม่ขาดสาย ท้องฟ้าเบื้องบนราวกับม่านเหล็กทึบแสง ปิดกั้นโลกทั้งใบไว้ภายใต้ความมืดมิด

ผืนน้ำทะเลดำทะมึน มองไม่เห็นสิ่งใดชัดเจน เห็นเพียงเกลียวคลื่นที่ม้วนตัวสูงตระหง่านอยู่ไกลลิบ

เนี่ยจ้ายหรงสวมชุดเกราะประจำตำแหน่งขุนพล ในฐานะผู้บัญชาการชั่วคราวของกองทัพเรือหมิ่นเยว่ เขารู้ดีว่าตนเองกำลังแบกรับภาระหน้าที่อันใหญ่หลวงเพียงใด และรู้สึกได้ถึงความกดดันอย่างหนักอึ้ง

แม้จะทบทวนแผนการมานับครั้งไม่ถ้วน แม้จะคิดคำนวณทุกฝีก้าวอย่างรอบคอบ แต่ในใจลึกๆ เขาก็ยังหวั่นเกรงอยู่ดี