บทที่ 898 อสุรกายคลื่นยักษ์ เปิดฉากบุกโจมตีเต็มรูปแบบ

บนโลกใบนี้มีอาหารมากมายที่กลืนแทบไม่ลง สำหรับคุณหนูคุณชายตระกูลผู้ดี หมั่นโถวก็คือหนึ่งในนั้น แต่เมื่อถึงคราวที่หิวจนตาลาย หมั่นโถวก็เปรียบดั่งอาหารทิพย์บนสรวงสวรรค์ หลิวเจ๋อกัดหมั่นโถวไปพลาง ดื่มน้ำเย็นตามไปพลาง หมั่นโถวสองลูกตกถึงท้อง ก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันตาเห็น แต่ทว่าวินาทีต่อมา เขาก็หน้าคะมำล้มกลิ้งไม่เป็นท่า ตามมาด้วยเสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังขึ้นจากเบื้องหลัง ทหารอันธพาลหลายนายกุมท้องหัวเราะร่วน ชี้หน้าเยาะเย้ยเขาอย่างไม่เกรงใจ "ไอ้หนู ทำไมกินข้าวแล้วไปคลุกฝุ่นอยู่บนพื้นล่ะ?”

“ข้าว่าเอ็งไม่ได้อยากกินข้าวหรอก เอ็งอยากกินขี้มากกว่ามั้ง”

“วันๆ เอาแต่วิ่งรอบสนาม แถมยังซ้อมพิเศษอีก ทำตัวยังกับเป็นทหารจริงๆ อย่างนั้นแหละ”

“เอ็งมันก็แค่เศษสวะ รีบไสหัวไปให้พ้นๆ เถอะ!”

“อย่างน้อยๆ หน่วยพิทักษ์ชาติของพวกเรา ก็ไม่ต้อนรับเอ็งหรอก" หลังจากกองทัพเรือหมิ่นเยว่ได้รับการปรับปรุงใหม่ ก็มีการแบ่งสายการบังคับบัญชาลงไปถึงระดับหน่วยย่อย บางหน่วยชอบตั้งชื่อให้ตัวเอง หน่วยที่หลิวเจ๋อสังกัดอยู่ ก็ตั้งชื่อให้ตัวเองว่า "พิทักษ์ชาติ" ฟังดูยิ่งใหญ่เอาเรื่อง แน่นอนว่าก็ไม่วายโดนเยาะเย้ยถากถางหาว่าไม่เจียมกะลาหัว ชอบคุยโวโอ้อวด หลิวเจ๋อลุกขึ้นยืนอย่างเงียบๆ ปัดเปื้อนเศษดินทรายบนใบหน้าออกจนหมด ปรายตามองคนพวกนั้นแวบหนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้า แล้วเดินจากไปช้าๆ พวกคนที่อยู่ด้านหลัง ย่อมต้องหัวเราะเยาะขึ้นมาอีก "ไอ้โง่นี่ คงไม่แคล้วแอบไปซ้อมพิเศษอีกตามเคยล่ะสิ?”