บทที่ 902 ท่านคือบ้านเกิดเมืองนอนของข้า

เสียงปืนใหญ่ที่เมืองชื่อคั่นสงบลงแล้ว

ห่างออกไปสามลี้ ผู้คนนับไม่ถ้วนทรุดนั่งอยู่บนพื้น สภาพสะบักสะบอม สีหน้าสิ้นหวัง บรรยากาศอึมครึมถึงขีดสุด

กองกำลังกล้าตายบุกทะลวงเข้าหาประตูเมืองภายใต้การคุ้มกันของกองกำลังหลัก แต่กลับต้องเผชิญกับการต่อต้านอย่างหนักหน่วงจากอีกฝ่าย ทั้งปืนใหญ่มหึมาระดมยิง ห่าธนูและปืนไฟคาบศิลาสาดกระหน่ำ ซ้ำยังมีน้ำโสโครกเดือดพล่านและก้อนหินกลิ้งหล่นลงมา

ในขณะที่ฝ่ายศัตรูมีทรัพยากรในการป้องกันเมืองอย่างเหลือเฟือ การบุกทะลวงระลอกแรกของกองกำลังกล้าตายไม่เพียงแต่ไม่สามารถสร้างภัยคุกคามได้ แต่กลับต้องสูญเสียกำลังพลไปกว่าร้อยคน ซึ่งนี่ถือเป็นการบั่นทอนความมั่นใจของทุกคนอย่างรุนแรง

การบุกทะลวงในครั้งนี้ โจวหยวนเองก็ตกอยู่ในอันตรายอย่างยิ่งยวด หากไม่ใช่เพราะเขามีวิทยายุทธ์ติดตัว มีกำลังภายในล้ำลึกมากพอที่จะรักษาความเฉียบแหลมท่ามกลางสถานการณ์อันซับซ้อน และมีเรี่ยวแรงมากพอที่จะยกโล่ไม้ขึ้นบังได้ตลอดเวลา จุดจบของเขาก็คงไม่ต่างจากคนอื่นๆ มากนัก