บทที่ 916 แต่งกวี

ฤดูใบไม้ร่วงของแดนใต้หาได้หนาวเหน็บไม่ โดยเฉพาะในค่ำคืนที่ท้องฟ้าแจ่มใส หมู่ดาวแขวนเด่น ดวงจันทร์กระจ่างใส สายลมยามค่ำพัดผ่านให้ความรู้สึกเย็นสบายสดชื่นยิ่งนัก

ภายในคฤหาสน์เต็มไปด้วยความคึกคัก โจวหยวน, หลี่อวี้หว่าน, จวงเสวียนซู่, เสี่ยวอิ่ง, เย่ชิงอิง, เซวียหนิงเยว่, ชวี่หลิง, ลั่วหร่วนจื่อ รวมถึงคอโลเดียสองแม่ลูก และเด็กหญิงที่พระแม่พี่สาวเก็บมาเลี้ยง ล้วนมาพร้อมหน้ากัน

เหล่าสาวใช้จัดวางโต๊ะเก้าอี้ไว้ในสวน เตรียมสุราอาหารรสเลิศไว้อย่างพรั่งพร้อม ทั้งยังตั้งโรงงิ้วเชิญคณะละครมาแสดงขับขาน

ในค่ำคืนอันรื่นรมย์นี้ ทุกคนต่างร่ำสุราสรวลเสวียน เล่นเกมทายปริศนาอักษรกันอย่างสนุกสนาน

เย่ชิงอิงอดใจไม่ไหว เอ่ยถามขึ้นท่ามกลางทุกคนถึงเรื่องราวบนเกาะตงฟาน ว่าแท้จริงแล้วพลิกสถานการณ์กลับมาเอาชนะลูคัสได้อย่างไร