บทที่ 917 สรรพสิ่งรอการบูรณะ

ยุทธนาวีสิ้นสุดลงแล้ว ต้าจิ้นช่วงชิงความเป็นใหญ่เหนือท้องทะเลกลับคืนมาได้อีกครั้ง หลังจากพื้นที่แถบชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ต้องทนทุกข์ทรมานมาหลายสิบปี ในที่สุดก็ก้าวเข้าสู่ยุคสมัยแห่งการฟื้นฟูบูรณะสรรพสิ่ง

โจวหยวนนั้นรักและสงสารศิษย์พี่รองยิ่งนัก หลายปีมานี้นางใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก และวนเวียนอยู่บนเส้นแนวหน้าอันตรายที่สุดเสมอมา แทบไม่ได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเลย

ดังนั้นในที่สุดเขาจึงกึ่งลากกึ่งจูงพาตัวศิษย์พี่รองเข้าไปในห้อง เล่าถึงวิธีการและกลยุทธ์ในการบูรณะสรรพสิ่งให้ฟังมากมาย ทั้งเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเรือ เรื่องน้ำ ไปจนถึงเรื่องการนำเข้าและส่งออก

ศิษย์พี่รองตั้งใจฟังเป็นอย่างดี ทำเอาความอยากรู้อยากเห็นของนางได้รับการเติมเต็มจนเปี่ยมล้น ตามคำกล่าวของนางก็คือ การแลกเปลี่ยนที่มีสาระเช่นนี้ ถึงจะเรียกว่าเป็นการแลกเปลี่ยนที่ดี

เพียงแต่เอวอาจจะเคล็ดไปสักหน่อย